Przykład 1

Przykład 2

Przykład 3

Przykład 4

Przykład 5

Przykład 6

Zróżnicowane Długości Cyklów a Metoda Owulacji Billingsa

Evelyn L. Billings, John J. Billings i Maurice Catarinich

Z wprowadzenia do ilustracji Zróżnicowanie cyklów wynika, że długość przed-owulacyjnej części cyklu może wykazywać znaczne wahania. Równocześnie widać, że odcinek czasu od owulacji do początku miesiączki waha się u kobiety płodnej w granicach od 11-16 dni, tzn. wynosi ok. 2 tygodni.

Przykłady cyklów, do których odsyła niniejsza strona, wskazują na pewne szczegóły, które pozwalają te zróżnicowania sklasyfikować woparciu o obserwacje podejmowane według Metody Owulacji Billingsa (MOB). Przy prowadzeniu zapisu korzystamy z kolorowych znaczków, służących do notowania podstawowych danych według MOB.

Kobieta rozpoznaje jajeczkowanie w oparciu o jego stosunek do Szczytu objawu śluzu. Ten zaś notuje się przez wpisanie znaku ‘x’ na białym tle użytej grafiki.

W części przed-owulacyjnej zwykle występuje Podstawowy Model Niepłodności (PMN). Ujawnia się on bądź w postaci dni ‘suchych’, albo też dni z występującą jakąś wydzieliną, która się jednak nie zmienia. Dni ‘suche’ notuje się w kolorze zielonym , natomiast dni niepłodności występującej w postaci jakiejś wydzieliny (jako PMN, oraz począwszy od 4 dnia po Szczycie) notuje się w kolorze żółtym . Krwawienie wpisuje się w kolorze czerwonym , natomiast lekkie krwawienie albo plamienie znaczkiem .

Dni z występującymi oznakami możliwości poczęcia zaznacza się w kolorze białym , natomiast w przypadku gdy jednocześnie pojawia się krew, używa się znaczka .

Trzy dni następujące po jakiejś zmianie-odchyleniu, trzeba zawsze ponumerować, gdyż w tym czasie może dojść do poczęcia, np.: .

Na innych stronach znaleźć można pełniejsze wyjaśnienia dotyczące Metody Owulacji Billingsa, np. na stronie: Wykład Metody Owulacji Billingsa, Część 1, oraz Część 2.

Poniżej ukazujemy zróżnicowane cykle w sześciu przykładach. Przykłady każdego z zestawów ukazują sekwencję od krótszych cyklów do dłuższych. Nietrudno zauważyć podobieństwa w strukturze objawów wiodących do jajeczkowania.

U poszczególnej kobiety mogą pojawić się na przestrzeni lat jej życia rozrodczego wszystkie te przykłady.

* Pomysł graficznego ujęcia pokazu slajdów ukazanych na tych stronach, stanął u początku kursu uczenia metody, zwanego: „Reguła Slajdów”. Podsunęła go Bernadette de Bruyn z Melbourne.

do góry