Szyjka znajduje się u spodu macicy i stanowi dla plemników kanał, przeprowadzający je z pochwy do macicy.

Rycina ukazuje zróżnicowane rodzaje krypt (gruczołów) w ścianie szyjki, które wydzielają różniące się odnośne rodzaje śluzu:

Omawiane rodzaje śluzu stanowią symptomatyczny zespół objawów płodności i niepłodności, na których opiera się Metoda Owulacji Billingsa.

Śluz L

Śluz G

– Nieprzenikliwy śluz gestagenowy. Powstaje on w najniższych kryptach szyjki. Uniemożliwia plemnikom przedostanie się do szyjki i stanowi część składową układu immunologicznego, chroniącego układ rozrodczy kobiety przed infekcją.

– Eliminuje plemniki niewydolne i stwarza strukturę podtrzymującą dla śluzu S i P. Wywiera na sromie odczucie: wilgotno,  lepko.

Śluz F

– Pochodzi z rozproszonych komórek gromadzących się wzdłuż kanału szyjki i nie spełnia żadnej szczególnej, znanej funkcji.

Granulki Z

– Enzym zawarty w granulkach ‘Z’ wywołuje w połączeniu ze śluzem P efekt upłynnienia.

Impresja artystki w obliczu coraz innych wydzielin śluzu
(Autor wyraża szczere podziękowanie pani Jane Mooney
za wykonaną oryginalną pracę artystyczną)

Śluz S

– Wykształca on kanały na kształt nitek i zapewnia plemnikom transport (stwarza dla nich „tor pływacki”). Wywiera na sromie odczucie wilgotności, śliskości.

Śluz P

– Istnieje szereg pod-gatunków tego rodzaju śluzu. Najważniejszy w aspekcie płodności jest śluz P2 oraz P6. Śluz P2 jest bardzo prawdopodobnie obecny już na samym początku fazy płodności. Spełnia on prawdopodobnie zadanie nadania śluzowi G cechy płynności. Śluz typu P6 mieści się głównie w górnej części szyjki. Pojawia się blisko Szczytu płodności. Zadanie jego polega na transporcie plemników. On też stwarza wyraźnie zaznaczone odczucie mokro i ślisko na sromie.